Charakterystyka Antygony. Jest córką Edypa, nad którego rodem ciąży klątwa. Została postawiona w sytuacji wyboru, jej brat- Polinejkes, zdrajca Teb, umarł i władca zakazał grzebania jego zwłok. Antygona nie może się z tym pogodzić, jest to dla niej ogromny cios. Początkowo prosi siostrę- Ismenę o pomoc. Ma nadzieję, że siostra także będzie umiała postawić się władzy i wykonać siostrzany obowiązek. Ta jednak boi się wyroku i Antygona zostaje sama ze swoim postanowieniem. Zdecydowanie jest osobą wytrwałą w postanowieniach. Dąży do celu, nie może zostawić brata bez pochówku. Jest porywcza, postępuje zawsze zgodnie z własnym sumieniem. Energiczna i zdecydowana, buntuje się przeciwko zakazowi Kreona, gdyż dla niej ważniejszy jest obowiązek wobec brata, niż wobec państwa. Stawia rodzinę ponad wszystko. To dla niej jest w stanie poświęcić swe życie. Chcąc postąpić według prawa boskiego, musi złamać prawo ustanowione przez człowieka. Ale nie boi się, choć wie, że to wykroczenie może przypłacić życiem. Antygona jest postacią zdeterminowaną i buńczuczną. I tak mogłaby się kończyć nasza charakerystyka Antygony, nie mniej jednak warto jeszcze wspomnieć iż, Antygona jest niezwykle odważna, Strażnik złapał ją na gorącym uczynku i przyprowadził przed oblicze władcy, ona niczego się nie wyrzeka, do wszystkiego się przyznaje. Nie usprawiedliwia się, a wręcz zarzuca Kreonowi, że nie powinien wydawać takich przykrych rozporządzeń. Jest bezpośrednia i potrafi wygarnąć innym to, co o nich myśli. („A jeśli Ci się zda, że głupstwo robię, Nic to – głupiemu wydawać się głupią.”). Mimo swojej buntowniczej natury, nie została pozbawiona uczuć wyższych. Jest bardzo wrażliwa, przejmuje się losem swojej rodziny, rodzina jest dla niej dużo ważniejsza, niż władza, niż prawo. Idąc na śmierć płacze, ale nie, dlatego, że żal jej własnego życia, ale płacze nad losem najbliższych jej ludzi. „Współkochać przyszłam, a nie współnienawidzieć”- słowa te świadczą o jej nastawieniu do ludzi, nie może nienawidzić Kreona, choć skrzywdził ją bardzo, gdy nie pozwolił na pochówek jej brata. Również nie może pozwolić, by jej siostra podzieliła jej los, przyznając się do współpracy. Stanowczo dementuje słowa, które wypowiedziała Ismena. Kierują nią głównie siostrzane uczucia. Dba o całe swoje rodzeństwo. Jest narzeczoną Hajmona, jednak po tym, co się stało, Kreon nakazuje synowi wybór innej kobiety. Ten jednak nie ulega ojcu i do końca zostaje z Antygoną. Oboje popełniają samobójstwo na końcu tragedii. Całe życie jest wierna swoim zasadom, nawet, jeśli bycie wierną ma mieć dla niej tragiczne skutki. Na koniec zapraszamy do przeczytania kolejnego anrytułu z serii charakterystyka Antygony.